منابع انسانی؛ زیرساخت هر تمدّن (دلالت ها، مصداق ها و راه کارها)

📝 یادداشت بیاناتی:

🔵 منابع انسانی؛ زیرساخت هر تمدّن (دلالت ها، مصداق ها و راه کارها)
(در سپهر اندیشه ی رهبر معظّم انقلاب)

🔹 بخش دوّم: مصادیق (ایجابی و سلبی)

➡️ ادامه یادداشت قبلی:
در ادامه یادداشت قبلی که برابر روایت رهبر معظّم انقلاب و قرائت معظّم له مبتنی بر معارف ناب قرآنی به دلالت های نسل تمدّن ساز پرداخته شد، در بخش دوّم به تبیین مصادیق نسل تمدّن ساز با دو رویکرد ایجابی و سلبی اشاره خواهدشد.

آیت الله خامنه ای در بعد ایجابی، امام خمینی (ره) را روح جمهوری اسلامی دانسته (۱۴۰۱/۰۳/۱۴) و با برخورداری از باورهای عمیق سه گانه، مصداقی از الگوی کارگزار تراز بودند که با رهبری نهضت و وقوع انقلاب اسلامی، زمینه ساز تمدّن نوین اسلامی شدند: «سه باور در امام بزرگوار ما وجود داشت، که همین سه باور به او قاطعیت می داد، شجاعت می داد و استقامت می داد: باور به خدا، باور به مردم، و باور به خود. این سه باور، در وجود امام، در تصمیم امام، در همه حرکت های امام، خود را به معنای واقعی کلمه نشان داد» (۱۳۹۲/۰۳/۱۴).

بر اساس سه گانه خودسازی، جامعه پردازی و تمدّن سازی در گام دوّم انقلاب اسلامی و برگرفته از لزوم تحوّل و صیرورت دائمی در مسیر انقلاب در گذر از مرحله انقلاب اسلامی تا تمدن نوین اسلامی که آیت الله خامنه ای معتقدند (۱۳۹۷/۰۳/۰۷) می توان گفت «تمدن سازی»، تجلّی و بروز و ظهور «تحوّل گرایی» در عالی ترین مرتبه است.

مبتنی بر گفتمان آیت الله خامنه ای، می توان مصداق بارز تحوّل گرایی و مبدع نظریه نظام انقلابی را نیز بنیان گذار ج. ا. ایران امام خمینی (ره) دانست: «این خصوصیتی که امروز بحث می کنیم، جزو مهم ترین و برجسته ترین خصوصیّات امام بزرگوار است و آن عبارت است از روحیه تحوّل خواهی و تحوّل انگیزی امام بزرگوار. امام، روحاً هم یک انسان تحوّل خواه بود، هم تحوّل آفرین بود» (۱۳۹۹/۰۳/۱۴)؛ همچنین معتقدند درس های امام (ره) نیز به مثابه ی نرم افزار اداره کشور در گام دوم انقلاب است که می تواند برای نسل جوان و هوشمند ما که قرار است مسؤولیت ملّی و انقلابی بر عهده بگیرد، شتاب دهنده و کمک دهنده و تحوّل آفرین باشد (۱۴۰۱/۰۳/۱۴).

ایشان با بهره مندی از فرمایش رسول خدا (ص) درباره صفت مؤمن، استعاره رُهبانُ الَّیلِ أُسدٌ بِالنَّهار (عابدان شب و شیران دلیر روز) را شأن سیره و سلوک امام خمینی (ره) در رهبری انقلاب اسلامی و نظام ج. ا. ایران برشمردند (۱۳۹۲/۰۲/۲۵)؛ «مرحوم حاج احمد آقا به بنده گفت امام سحرها که بلند می شوند و گریه می کنند در نماز و دعا، این دستمال معمولی که ایشان دارند کفاف نمی دهد، برای ایشان حوله می گذاریم! حوله برای اشک! [عابد شب] ... آن دست قدرتمند، آن شخصیت پولادین، آن دل مطمئن، آن زبان ذوالفقارگونه که توانست میلیون ها انسان را از قشرهای مختلف وارد میدان کند، این ها را در میدان نگه دارد، یأس و ناامیدی را از آن ها دور کند، جهت حرکت را به این ها تعلیم بدهد، امام بزرگوار، خمینی عظیم بود» [شیر دلیر روز] (۱۴۰۱/۰۳/۱۴).

معظّم له در بعد سلبی، شاه سلطان حسین صفوی را مصداقی از کارگزاران حکومتی می دانند که دولت مردان باید از داشتن روحیات وی برحذر باشند: «آن روزی که شهر اصفهان در دوره شاه سلطان حسین مورد غارت قرار گرفت و مردم قتل عام شدند و حکومت با عظمت صفوی نابود شد، خیلی از افراد غیور بودند که حاضر بودند مبارزه و مقاومت کنند؛ اما شاه سلطان حسین ضعیف بود. اگر جمهوری اسلامی دچار شاه سلطان حسین ها بشود، دچار مدیران و مسؤولانی بشود که جرأت و جسارت ندارند؛ در خود احساس قدرت نمی کنند، در مردم خودشان احساس توانایی و قدرت نمی کنند، کار جمهوری اسلامی تمام خواهد بود» (۱۳۸۷/۰۹/۲۴).
ادامه دارد ...

✍ مجید بیشه (دکتری تخصصی مدیریت منابع انسانی دانشگاه علّامه طباطبائی ره)